The Rogue Prince of Persia nasıl bir oyun? Alınır mı? Tüm ayrıntılarıyla inceledik!

The Rogue Prince of Persia nasıl bir oyun? Alınır mı? Tüm ayrıntılarıyla inceledik!

Evet, Prince of Persia cihanı, Dead Cells’ın ardındaki “çılgınlar” olan Evil Empire’ın elinde bu sefer roguelite olarak karşımızda. İkonik parkur ve dövüş sanatının kalıcı mevt döngüsüyle buluştuğu bir imal olan The Rogue Prince of Persia bu manada bizi bir oldukça heyecanlandırdı ve pek olağan ki süratlice bu vakitsiz döngüye daldık.

Elbette Ubisoft’un efsanevi serisi Prince of Persia, son devirdeki başarılı çıkışına bir yenisini daha ekleme niyetinde. Serinin ruhunu taşıyan lakin onu “Dead Cells“ın yaratıcılarının ellerinde roguelite bir tecrübeye dönüştüren The Rogue Prince of Persia, hem sadık hayranları hem de çeşidin severleri için epeyce argümanlı bir imal.

Ubisoft’un Lost Crowd’dan sonra başarılı çıkışına bir yenisini daha eklemeye hazırlanıyor derken, aslında ziyadesiyle savlı bir işe kalkıştığını söylemeliyiz. Serinin ruhunu sonuna kadar hissedebileceğiniz lakin onu roguelite bir tecrübeye dönüştüren The Rogue Prince of Persia, hem sadık hayranları hem de çeşidin meczupları için heyecanlı bir dönüşüm olmuş. Biz bu heyecanı PlayStation 5‘te yaşadık, artık size de anlatalım.

Öncelikle adettendir kıssadan başlayalım… Oyunun kıssası, klasik bir Prince of Persia teması olan vaktin bozulması etrafında şekilleniyor. Pers İmparatorluğu’nun başşehri, gizemli bir istilacı tarafından ele geçirilmiş ve Prens bu laneti kırmak için daima bir vakit döngüsüne hapsolmuştur. Kıssa ilerleyişi, koşular ortasında köydeki karakterlerle diyaloglar kurarak ve kesitler aracılığıyla ilerliyor. Bize nazaran hilaye örgüsü ve anlatım usulü, çeşidin standartlarında; yani kıssada ilerlemeyi teşvik etse de, odak noktası muhakkak oynanış ve mekanikler üzerine kurulmuş. Oyunun atmosferi ise, serinin karakteristik macera ve gizem hissini koruyacak cinsten olması açısından dengelenmiş.

Peki, oynanış ve mekanikler nasıl? Şunu baştan söyleyelim: Oyun, Prince of Persia serisinin DNA’sında olan o akıcı parkur ve dövüş mekaniklerini son derece başarılı bir halde devralmış. Karakter denetimi o kadar hassas ki, zıplamalar ve duvar koşuları adeta parmak uçlarınızda dans ediyor diyebiliriz. Bilhassa düşmanları tekmeyle savurup akabinde bir duvar koşusuyla öteki bir amaca yönelmek, oyunun en keyifli anlarını oluşturuyor. Savaş sistemi de parkur kadar dinamik; kılıç, mızrak ve yay üzere farklı silahlar ile oynanış üslubunuzu kendinize nazaran şekillendirebiliyorsunuz. Silah ve yetenek çeşitliliği, oyunun her koşuyu eşsiz kılan temel taşı. Farklı sürat, menzil ve hasar bedellerine sahip bir dizi silah bulunuyor. Üstelik madalyon sistemiyle ataklarınızı güçlendirebiliyor, daha güçlü hale getirebiliyor ya da büsbütün yeni stratejiler geliştirebiliyorsunuz. Her koşuda farklı bir kombinasyon denemek mümkün ve bu da oyunun tekrar oynanabilirliğini önemli biçimde artırıyor.

The Rogue Prince of Persia, roguelite yapısının tabiatı gereği daima ölüp tekrar başlamanızı gerektiriyor. Fakat vefat burada bir ceza değil, daha çok öğrenme sürecinin bir modülü. Her başarısızlık size yeni bir şey öğretiyor, her koşuda yeni yetenekler, silahlar ve madalyonlar açılıyor. Bu döngü, “bir koşu daha” hissini o kadar güçlü yaratıyor ki, kısa bir deneme için açtığınız oyunun başından saatlerce kalkamayabiliyorsunuz. Düşman çeşitliliği de bu döngüyü destekliyor. Birinci başta sıradan askerler ve okçularla karşılaşıyorsunuz, lakin ilerledikçe büyüyle güçlendirilmiş yaratıklar ve çok daha agresif düşman tipleri sahneye çıkıyor. Boss savaşları ise oyunun tepe anları. Devasa yaratıkların taarruz paternlerini çözmek, reflekslerinizi sonuna kadar kullanmak ve nihayetinde o kuvvetli pürüzü aşmak hem hudut bozucu hem de inanılmaz derecede tatmin edici.

Hikaye kısmına geri dönecek olursak, The Rogue Prince of Persia derin bir destan anlatmaktan çok atmosfer yaratmaya odaklanıyor. Prens, Pers başşehri Ctesiphon’u kurtarmak için Hun istilasına ve karanlık bir büyünün yarattığı tehdide karşı çaba ederken, öykü de büyük sinematik sahnelerden çok koşular ortasında köydeki karakterlerle yapılan diyaloglarla ve kısa kesitlerle ilerliyor. Oyunun atmosferi ise serinin karakteristik macera ve gizem hissini müdafaayı başarıyor. Yani, öykü tek başına sizi sürüklemese de oyunun sunduğu dünya ve atmosfer, seyahatinizi manalı kılıyor diyebiliriz.

Diğer yandan oyunun sanatsal kimliği de çok başarılı. Görsel olarak cel-shaded sanat stili tercih edilmiş ve bu seçim oyuna çizgi roman estetiği kazandırmış. Animasyonlar pürüzsüz, hareketler net ve bilhassa parkur sekanslarında ekran adeta bir görsel şölen sunuyor. Biyom çeşitliliği de dikkat alımlı; çölün kavurucu sıcağından sarayın süslü koridorlarına, büyüyle çarpılmış kalıntılardan kuşatma altındaki limanlara kadar farklı ortamlarda koşarken her seferinde yeni bir görsel tat alıyorsunuz. Özlelikle müzikleri özellikle beğendik; görselliğe eşlik edecek kadar güçlü; savaş sırasında adrenalin pompalarken, sessiz anlarda atmosferi derinleştiriyor. Bilhassa tekmelerin ve çarpışmaların ses efektleri son derece tatmin edici.

Biz oyunu PlayStation 5’te deneyimledik ve şunu söylemek gerek: DualSense bu tecrübesi farklı bir boyuta taşıyor. Duvar koşularında hissedilen hafif titreşim, sert bir inişin akabinde ellerinizde yankılanan güçlü haptics ya da kritik bir vuruş yaptığınızda tetiklerdeki o direnç… Tüm bunlar atmosferi güçlendiriyor ve sizi ekrana daha da bağlıyor. Teknik performans da çok tatmin edici. PS5’te 60 fps sabit akıyor, yükleme mühletleri çok kısa ve oyun süratli koşular için gerekli olan o pürüzsüzlüğü ziyadesiyle sunuyor. 120 Hz ve VRR takviyesi sayesinde hareketlerin akıcılığı daha da artıyor. Küçük animasyon yanlışları ya da düşmanların köşelere takıldığı ender anlar yaşanabiliyor, ama bunlar oyunun genel akışını katiyen bozacak seviyede değil.

Sonuç

Sonuç olarak The Rogue Prince of Persia, serinin DNA’sındaki akrobatik parkur ruhunu roguelite çeşidinin tekrar oynanabilirliğiyle ustalıkla birleştirmiş. Kıssası tahminen derinlik bakımından beklentilerin altında kalıyor ve uzun oturumlarda düşman çeşitliliği bir ölçü tekrara düşebiliyor. Lakin oyunun sunduğu akışkan oynanış, estetik görsellik ve PS5’te DualSense’in katkısıyla güçlenen atmosfer, tüm bu eksikleri geride bırakıyor. Roguelite tipini sevenler, platform meraklıları ve akrobatik aksiyonun tadını çıkarmak isteyen herkes için kaçırılmaması gereken bir tecrübe.

CHIP Notu: %88

+ Akıcı ve hassas parkur denetimleri, serinin DNA’sını koruyor
+ Farklı build’ler ve stratejiler deneme özgürlüğü
+ Boss savaşlarının yarattığı adrenalin ve tatmin edici öğrenme eğrisi
+ cel-shaded görsel tarz ve pürüzsüz animasyonlar
+ Müzik ve ses efektleri, bilhassa savaş anlarında atmosferi güçlendiriyor
+ Teknik açıdan stabil performans
– Kıssa sunumu modül kesim ve yüzeysel bulunabilir
– Düşman çeşitliliği uzun oturumlarda tekrara düşebiliyor

KÜNYE

• Yayıncı: Ubisoft
• Geliştirici: Evil Empire
• Tür: Platform / Aksiyon
• Platform: PlayStation 5, PC, Xbox X/S

Chip Alıntıdır…