Lost Soul Aside incelemesi: Kılıç kadar parlak, ruh kadar kırılgan

Lost Soul Aside incelemesi: Kılıç kadar parlak, ruh kadar kırılgan

Lost Soul Aside‘ın öyküsü, adeta kayıp bir ruhun yıllar süren çalkantılı seyahatini andırıyor. Bu seyahat, Çinli bir geliştirici olan Yang Bing’in 2016’da interneti kasıp kavuran, yüksek tempolu dövüş mekaniklerini sergileyen viral bir fragmanla başlamıştı. Bu fragman, oyun dünyasında büyük bir heyecan yaratmış, birtakım çevrelerce Final Fantasy ve Devil May Cry üzere tıp devlerinin bir karışımı olarak isimlendirilmişti. Bu beklenmedik muvaffakiyetin akabinde, proje Sony’nin Çinli geliştiricileri desteklemek maksadıyla kurduğu “China Hero Project” isimli inisiyatifinin en değerli kesimlerinden biri haline geldi ve bu sayede bir indie projesinden, global beklentileri olan büyük bir üretim düzeyine yükseltildi.

Elbette bu genişleme, oyunun omuzlarına da ağır bir yük bindirdi. Yang Bing, birinci fragmanın aslında oynanabilir bir oyun değil, yalnızca bir “kavram kanıtı” olduğunu ve tam bir oyun geliştirme konusunda o devirde çok az tecrübesi olduğunu açıklamıştı. Aslında bu itiraf, projenin büyümesiyle birlikte ortaya çıkan tutarsızlıkların temelini oluşturuyordu. Yepyeni vizyon, saf, akıcı ve tatmin edici bir aksiyon tecrübesi sunmaktı, lakin bir AAA standardına ulaşma uğraşı, kıssa, keşif ve platformlama üzere alanlarda genişlemeyi mecburî kıldı. Bu mecburilik, oyunun en güçlü tarafı ile en zayıf tarafları ortasındaki keskin tezatı da bir manada ortaya koydu. Çünkü, yıllarca süren bu gelişim sürecinde, ana dövüş mekaniği mükemmelleştirilirken, sonradan eklenen ögeler birebir itina ve deneyimle tasarlanamamıştı.

Peki, Lost Soul Aside, tek kişilik bir vizyondan doğup global bir beklentiye ulaşan bu çalkantılı seyahatin sonunda ne kadar başarılı bir iş ortaya koydu? Oyunun saf aksiyon mekanikleri bir başyapıt mı, yoksa başka her şeyin yetersizliği, bu parlaklığın sönmesine mi neden oluyor? Gelin, tüm bu soruların yanıtını birlikte arayalım.

Hikaye ve Dünya: Bir Klişenin Gölgesinde

Lost Soul Aside’ın öyküsü, bize Kaser’in denetimini veriyor. Kaser’in kuzeni Louisa’nın ruhu, öbür bir boyuttan gelen gizemli düşmanlar olan Voidrax’lar tarafından ele geçirilmiş durumda. Kaser, bu tehditle yüzleşirken bir Voidrax olan Arena ile istemsiz bir bağ kuruyor — evet, buna neredeyse simbiyotik diyebiliriz. Arena, bir yandan düşmanları kesip biçmenize yardımcı olurken, öteki yandan öyküye gizem ve çelişki katıyor ve Kaser’in destansı misyonu başlıyor.

Ancak dürüst olmak gerekirse, anlatım tarafı biraz çalkantılı. Maalesef, oyunu oynarken fark ettiğimiz en büyük eksikliklerden biri, öykü anlatımı ve dünya inşası oldu. Kıssa pek çok yerde büyük fikirler barındırsa da, bu fikirler tam olarak parlamıyor ve cılız kalıyor. Karakterlerin motivasyonları gereğince derinleştirilmiyor, diyaloglar yer yer yüzeysel kalıyor ve dramatik anlar bazen “ağır çekim animasyon”dan fazlasına geçemiyor. Diyaloglar ve sinematik olmayan orta sahneler, birçok vakit sıkıcı ve tekrar eden bir yapıda karşımıza çıkıyor. Kıssada merak ögesini canlı tutan ayrıntılar da var, lakin bunlar sürükleyici bir yapı kurmak yerine daha çok atmosferin bir kesimi olmaktan öteye gidemiyor.

Oynanış ve Mekanikler: Saf Oynanışın Adrenalini

Şimdi gelelim oyunun temel sahnesine: dövüş sistemine… Burada Lost Soul Aside, sahiden gövde gösterisi yapıyor diyebiliriz. Savaşlar süratli, agresif ve stilize. Arena’nın dönüşebildiği farklı silah formları sayesinde, tıpkı dövüşte bir anda ağır kılıçtan hafif çift hançere, oradan menzilli hücuma geçebiliyorsunuz. Kombolar ortasında silah değiştirmek neredeyse dans etmek üzere demek mümkün. Bu manada gözümüz daha evvel incelediğimiz Stellar Blade’e kaymıyor da değil.

Karakter gelişimi tarafında ise klasik bir maharet ağacı sunuluyor. Yetenekleri yükselterek yeni hareketler açabiliyor, savaş tarzınızı kendinize nazaran şekillendirebiliyorsunuz. Bu manada, dövüş sistemi yalnızca süratli değil, birebir vakitte esnek. Ama vakitle tekrara düşme riski de yok değil; bilhassa yan vazifelerde düşman tipleri misal olunca kimi kısımlar rutine bağlayabiliyor. Platform ve keşif öğeleri de var lakin açık dünya beklentisi içine girmemekte yarar var. Oyun, kısımlara ayrılmış daha lineer yapıda ilerliyor. Orta ara bulmacalar, kısa platform sekansları ya da keşfedilecek zımnî sandıklar sunuluyor ancak bunlar genelde dövüşün gölgesinde kalıyor.

Görsellik ve Atmosfer: Işıkla Kurulmuş Bir Rüya

Lost Soul Aside’ın birinci fragmanını izlediğimizde sanıyoruz oyunu heyecanla bekleyenler olarak hepimiz birebir şeyi düşünmüştük: “Bu nasıl bu kadar âlâ görünüyor olabilir?” Şükür ki görsellik, o birinci vaadin büyük kısmını nitekim taşıyor.

Karakter animasyonları inanılmaz akıcı. Bilhassa Arena’nın silah formlarına dönüşme anları, dövüş esnasındaki ışık ve güç efektleriyle birlikte göz kamaştırıyor. Ortam dizaynları ise vakit zaman fütüristik, vakit zaman doğaüstü mistik alanlara geçiş yapıyor. Bu çeşitlilik, oyunun atmosferine değerli bir katkı sağlıyor.

Ancak teknik tarafta birtakım pürüzler var. Bilhassa PC tarafında frame drop, stuttering üzere optimizasyon sıkıntıları kullanıcıların canını sıkabiliyor. PS5 versiyonunda bu sorunlar daha az, ancak çok ağır dövüş anlarında kısa periyodik düşüşler hissediliyor. Ayrıyeten birtakım sinematiklerde yüz animasyonları yapay kalabiliyor, bu da dramatik sahnelerin tesirini zayıflatıyor.

Müzik tarafında ise işler âlâ gidiyor. Bilhassa boss dövüşlerinde temponun yükseldiği, müziğin adrenalinle yarıştığı anlar yaşanıyor. (Bu ortada boss dövüşlerinde yer yer tekrara düşmenin can sıkıcı olduğunu da söyleyelim.) Lakin keşif sekanslarında müzikler biraz daha geri planda kalıyor ve atmosferin taşınmasında bazen eksik kalabiliyor.

Sonuç

Lost Soul Aside, stilize aksiyon arayanlar için gerçek bir ziyafet. Dövüş sistemi, görsellik ve genel atmosfer açısından beklentiyi büyük ölçüde karşılıyor. Lakin anlatımda yaşanan zayıflıklar ve teknik pürüzler, oyunun üzerine bizce gölge düşürüyor. Lost Soul Aside pek alışılmış ki kusursuz bir yapıt değil, lakin ardında tutku ve emek barındırdığı her anında hissediliyor. Bu da onu kusurlarına karşın sıradanlıktan ayırıyor diyebiliriz. Bizce böylesine tutkuyla şekillenmiş projeler, hep saygıyı hak ediyor.

CHIP Notu: %75

+ Dövüş sistemi akıcı
+ Silah çeşitliliği ve kombolar zengin
+ Stilize görsellik, yaratık dizaynları ve efektler etkileyici
+ Fütüristik-fantastik atmosfer ilgi çekici
– Kıssa sunumu zayıf ve yüzeysel
– Kamera ve lock-on sorunları dövüşte sorun yaratabiliyor
– PC tarafında optimizasyon eksikleri mevcut

KÜNYE

• Yayıncı: Sony Interactive Entertainment
• Geliştirici: Ultizero Games
• Tür: Aksiyon/ RGP
• Platform: PlayStation 5, PC
• Web: https://www.playstation.com/tr-tr/games/lost-soul-aside/

Chip Alıntıdır…