İçerik Haritası
2050 yılına kadar herkes gözlük takabilir: Ve hayır, hatalı telefonlarımız değil
Dünya genelinde uzağı görememe sorunu, yani miyopi, artık sessiz bir salgın üzere yayılıyor. Uzun vakittir bu durumun tek hatalısı olarak elimizden düşürmediğimiz akıllı telefonlar ve tabletler gösteriliyordu. Fakat SUNY Optometri Koleji araştırmacılarının yürüttüğü yeni bir çalışma, problemin yalnızca ekran başında geçirilen müddetten ibaret olmadığını ortaya koydu.
Bilim beşerlerine nazaran asıl tehlike, yetersiz ışık altında gözlerimizi daima yakındaki bir noktaya sabitlemekten kaynaklanıyor. Yani yalnızca telefonla vakit geçirmiyoruz; bunu çoğunlukla gözlerimizi çok yoran yanlış ışık şartlarında yapıyoruz.
Mevcut kestirimler, 2050 yılına kadar dünya nüfusunun neredeyse yarısının miyopi ile yaşamak zorunda kalacağını öngörüyor. Miyopi geliştiğinde göz küresi yavaşça uzuyor ve bu yapısal değişiklik uzağa odaklanmayı imkansız hale getiriyor. Yeni araştırma, bu bozulmanın ardındaki mekanizmayı “yakın ara ve loş ışık” ikilisiyle açıklıyor. Olağan kaidelerde dışarıdaki parlak ışıkta göz bebeklerimiz kendisini korumak için küçülüyor lakin retinaya hala bol ölçüde ışık ulaşıyor. Lakin loş bir odada kitap okurken ya da telefona bakarken, göz bebeklerimiz manzarayı netleştirmek ismine ışık yetersiz olsa bile yeniden küçülüyor. Bu durum, retinaya ulaşan ışık ölçüsünü kritik bir düzeyin altına indirerek göz yapısını bozmaya başlıyor.
Loş ışığın göz sıhhati üzerindeki bilinmeyen baskısı
Araştırma sonuçları, yetersiz ışıkta uzun mühlet yakına odaklanmanın, bilhassa halihazırda göz bozukluğu olan şahıslarda süreci daha da hızlandırdığını gösteriyor. Ortam çok karanlık olduğunda, göz bebekleri kısa izleme aralıklarında gereğinden fazla daralıyor. Bu durum sağlıklı bir görüş yetisinin gelişmesini engelliyor ve göz küresinin halinin bozulmasına yer hazırlıyor. Öte yandan, düzgün aydınlatılmış ortamlarda göz bebekleri yalnızca odaklanma arasına nazaran değil, ışığın şiddetine nazaran reaksiyon verdiği için retina sağlıklı bir halde uyarılmaya devam ediyor.
Çalışmanın müellifleri, bu bulguların henüz kesin bir sonuç olmadığını fakat miyopiyle gayrette yeni bir pencere açtığını belirtiyor. Profesör Jose-Manuel Alonso, bu çalışmanın görme alışkanlıkları, ışıklandırma ve odaklanma ortasındaki alakayı yine tanımlayan güçlü bir varsayım sunduğunu söz ediyor. Şayet bu teori ilerleyen testlerle doğrulanırsa, çocuklarda ve yetişkinlerde miyopiyi önlemek için yalnızca ekran mühletini kısıtlamak kâfi olmayacak. Birebir vakitte çalışma ve okuma alanlarındaki ışık kalitesini artırmak da hayati bir mecburilik haline gelecek.
Chip Alıntıdır…
